Twierdza Pietropawłowska, sobór św. Izaaka Dalmatyńskiego

Twierdza Pietropawłowska, sobór św. Izaaka, Muzeum Rosyjskie, cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego przy Kanale Gribojedowa, na Krwi. Twierdza Pietropawłowska to najstarszy budynek w mieście, jej budowę rozpoczęto 6 maja 1703 r. i nadzorował ją osobiście car Piotr I. Początkowo miała pełnić funkcję fortu, z czasem stała się siedzibą garnizonu i więzieniem politycznym. Przebywali tu wbrew własnej woli m.in.: syn Piotra I - Aleksy (oskarżony o spisek przeciw carowi), Fiodor Dostojewski, Lew Trocki, Maksim Gorki; a także Polacy: Tadeusz Kościuszko i Julian Ursyn Niemcewicz. Głownym budynkiem twierdzy jest sobór św. Piotra i Pawła wzorowany na zachodnich świątyniach i zupełnie nie przypominający tradycyjnych cerkwi. Światynia zwieńczona jest pozłacaną 122-metrową iglicą, na której szczycie znajduje się figura anioła z wielkimi skrzydłami, trzymającego w ręce krzyż. Wewnątrz soboru znajdują się groby carów, od Piotra I Wielkiego do Mikołaja II. Sobór św. Izaaka jest największą świątynią w Sankt Petersburgu i drugą w Rosji (po niedawno odbudowanym moskiewskim soborze Chrystusa Zbawiciela), uznawany jest też za czwarty co do wielkości sakralny budynek świata. Sobór był budowany przez prawie 40 lat (w latach 1818-1858) na podmokłym, niełatwym do tego typu inwestycji terenie. Ogromną budowlę postawiono na wbitych głęboko w ziemię drewnianych palach. Świątynia mierzy 101,5 metra wysokości i uwieńczona jest wielką, pokrytą 100 kg czystego złota kopułą o promieniu 11 m, we wnętrzu może przebywać 14 tys. wiernych. Z tarasu widokowego rozpościera sie wspaniały widok na miasto. Nawę zdobią nieprawdopodobnie drobne mozaiki i malowidła oraz wielki ikonostas. Cerkiew Zmartwychwstania Pańskiego przy Kanale Gribojedowa, na Krwi jest zbudowana w starym ruskim stylu, ściśle nawiązującym do cerkwi Wasyla Błogosławionego w Moskwie. Sobór został zbudowany w miejscu, gdzie 13 marca 1881 r. został zabity car Aleksander II. Wnętrze jest ozdobione wieloma niezwykle pieczołowitymi mozaikami stworzonymi przez 30 najznakomitszych artystów ówczesnej Rosji (m.in. W. Wasniecowa, M. Niestierowa, A. Riabuszkina, W. Beliajewa i N. Charłamowa), pokrywają one powierzchnię 7000 m kwadratowych.