Lanckorona

Została założona prawdopodobie w XII w. przez kolonistów niemieckich, prawa miejskie uzyskała w 1366 r, utraciła je w 1934 r. W 1370 r. Kazimierz III Wielki wybudował tu zamek, którego ruiny do dziś znajdują się na szczycie Góry Lanckorońskiej. Dobra zostały nadane braciom z Brzezia, herbu Zadora. Jeden z ich potomków, przybrawszy nazwisko Lanckorońskiego, stał się protoplastą sławnej w dziejach polskich rodziny Lanckorońskich. Na początku XVII w. Lanckorona była własnością wojewody krakowskiego Mikołaja Zebrzydowskiego, który obrażony na Zygmunta III przebywał na tamtejszym zamku, układając plany rokoszu. Podczas konfederacji barskiej zamek lanckoroński służył konfederatom jako punkt oparcia. Tu 23 maja 1771 wojska rosyjskie Aleksandra Suworowa pobiły w bitwie konfederatów. Dziś Lanckorona słynie z zachowanej oryginalnej drewnianej zabudowy miasteczka z drugiej połowy XIX w.