Henryków

Henryków (niem. Heinrichau)
Pierwsza udokumentowana wzmianka o wsi pochodzi z 1222 r. Opactwo cystersów zostało ufundowane przez kanonika Mikołaja, notariusza Henryka Brodatego, który zaprosił tu cystersów z Lubiąża w 1227. Najazd Tatarów w 1241 r. zniszczył zarówno wieś jak i zabudowania klasztorne. Murowany klasztor wybudowano ok. 1270 i założono szkołę.
Wiele szkód opactwu przyniosły wojny husyckie w XV w., wojna trzydziestoletnia i wojny śląskie w XVIII w.
W 1810 r. król pruski Fryderyk Wilhelm III zlikwidował opactwo a jego dobra skonfiskowano. W 1812 r. siostra króla pruskiego nabyła dobra henrykowskie tworząc największą na Śląsku posiadłość Hohenzollernów.
W 1947 r. cystersi ze Szczyrzyca przejęli kościół i część klasztoru. Większą część budynku klasztornego zajmują alumni pierwszego roku Metropolitalnego Wyższego Seminarium Duchownego we Wrocławiu.
W 1270 r. w Henrykowie powstała "Księga Henrykowska" w której znajduje się pierwsze zapisane zdanie w języku polskim.