Wleński Gródek i Wleń

Wleń - miasto położone w dolinie Bobru, u podnóża jednego z najstarszych murowanych zamków na Śląsku. Tuż pod zamczyskiem znajduje się kompleks pałacowy. Zamek był zamkiem kasztelańskim, najstarsze fragmenty murów pochodzą z XII i XIII wieku. Prawa miejskie nadał książę śląski Henryk Brodaty w 1214 r. Lata 1278 - 1368 były okresem intensywnego rozwoju miasta. Wleń uzyskuje liczne przywileje jak: prawo bicia złotych i srebrnych monet, prawo handlu suknem, pobieranie cła pieszego, prawo targu solą oraz prawo mili (rządy Bolka I, Bernarda Świdnickiego, Henryka I Jaworskiego i Bolka II). W następnych latach trwające ruchy religijne, zarazy, liczne powodzie i pożary poważnie rujnowały miasto. W roku 1813 w czasie trwania bitwy nad Bobrem, między wojskami Napoleona a generała Kajzerowem Wleń prawie doszczętnie spłonął. Dopiero XX wiek przyniósł korzystne warunki do rozwoju miasta. Odbudowano rynek, harmonizując starą i nową architekturę.